TEYAKKUZ
ve yüzün kelimelerden tanınmaz hale geldiğinde ve Allah seni teslim aldığında.
11 Kasım 2026 Çarşamba
10 Kasım 2026 Salı
zamazingo/aziz nesin
Dilimizin zengin olmadığını söylerler. Ben o kanıda değilim. Bizim dilimiz çok zengindir. Belki dilimizdeki kelime sayısı azdır. Ama bundan ne çıkar... Siz kelimelerin azlığına çokluğuna bakmayın. Bir kelime kaç anlama geliyor, ona bakın. Bizim kelimelerimiz, sözlerimiz, «istediğin yana çek uzat» denildiği gibi, lastikli olduktan başka, ayrıca da pek çok anlamlara gelir. Bitek kelimemizin, kırk, elli, yüz anlamı vardır. İstersek koca bir gün içinde, on, onbeş, bilemedin elli kelimeyle konuşabilir, karşımızdakilere de her istediğimizi anlatabiliriz. Şu «Zamazingo,, kelimesini ele alalım. Kelimenin kökü, Yunanca mı, Latince mi, Frenkçe mi, Türkçe mi, bilmem ... Ama çok zengin anlamlı bir kelimedir. Bir kişi «zamazingo»yu öğrendikten sonra, başka hiçbi şey de öğrenmemiş olsa, her konuda yetkiyle, bilgiyle konuşabilir.
Teknik bir aletin adını bilmiyorsunuz. Ne çıkar. . . Zamazingo der demez, sizin ne demek istediğinizi herkes anlar. Falan kanunun filan maddesi, bir hukuk deyimi, bir politikacı büyüğün adı, ne olursa olsun, bunları bilmediğiniz zaman, hemen «Zamazingo» diyeceksiniz.
Dolmuş, zınk diye yol ortasında durdu. Şoför, söverek arabadan indi. Motoru kurcaladı, çalıştıramadı, yoldan geçen bir arabayı çevirdi. Şoförüne,
- Şu zamazingonu versene! dedi. Öbür şoför, bizim şoföre zamazingoyu verdi. Bizimki, bir iki uğraştı, motor çalıştı. Sonra zamazingoyu geri verdi.
Bir tanıdığın evindeydim. Buzdolabı bozulmuş. Gelen tamirciye,
- Zamazingosu bozuldu ... der demez, adam bozukluğun yerini hemen anladı.
Geçenlerde bir arkadaşımı yabancı bir kadınla görmüştüm. Yavaşça,
- Kim bu kadın? dedim.
- Bizim zamazingo . . . dedi.
- Nereye gidiyorsun?
-Doktora götürüyorum, zamazingosu için ...
Kadında bozulan zamazingonun, mide mi, bağırsak mı, dalak mı olduğunu artık sen bileceksin.
Misafirliğe gitmiştik. Ev sahibi oğluna,
- Sustur şu zamazingoyu... dedi.
Zamazingonun bu evde ne demeye geldiğini anlamak için dikkatle baktım. Radyoda, radyo gazetesi vardı. Çocuk gitti, radyonun düğmesini çevirdi.
Masada oturuyorduk. Elinde bir şişe Kulüp rakısı tutan, öbür arkadaşa,
- Versene şu zamazingoyu! dedi. Arkadaş, tirbuşonu uzattı.
İngiliz anahtarının, hovardalık edilen kadının, yeri bilinmeyen hastalığın, tirbuşonun, radyo gazetesinin adı zamazingodur. Hepsi bu kadar mı?
Biyerde topluca oturuyorduk. Hepsi de aydın kişilerdi. Herkes, memleketin nasıl kalkınacağını kendine göre açıklıyordu. Biri,
- Önce şu zamazingo işi düzeltilmeli... dedi.
Zamazingonun ne anlama geldiğini benden başka herkes anlamıştı. Yavaşça,
- Zamazingo işi nedir? diye birinin kulağına eğilip sordum.
- İsbat hakkı, .. dedi.
Öbürüne sordum,
-Üniversite muhtariyeti... dedi.
Üçüncüsü,
- Döviz işi... dedi.
Bir tanesi de,
-Hakim teminatı. .. dedi.
Söylenişi babafingo'ya benzeyen bu zamazin go gerçekten çok önemli bişeydir. Ne yapıp, ne edip, yetkililer şu zamazingoyu ele almalı, bir yola koymalıdırlar. Ama zamazingo nedir? Deyin ki hürriyet, deyin ki demokrasi, deyin ki anayasa, deyin ki İngiliz anahtarı, deyin ki tirbuşon ... Her ne ise, şu zamazingo düzeltilmeli. İlle de zamazingo, ille de zamazingo ...
3 Eylül 1957
Az Gittik Uz Gittik
8 Kasım 2026 Pazar
alberto rojas jimenez geliyor uçarak
Korkutan kanatların arasından, arasından gecelerin,
manolyaların arasından, arasından telgrafların,
güney'in rüzgârı arasından ve denizle ıslanmış batı'dan,
geliyorsun uçarak.
Mezarların altından, altından külün,
donmuş salyangozların altından,
en son yeraltı sularının altından,
geliyorsun uçarak.
Daha da derinde, boğulmuş kızların arasında
ve kör bitkilerin arasında, çözülmüş balıkların
daha da derininde, bulutların arasında yeniden,
geliyorsun uçarak.
Kanla kemiklerin ötesinde,
ötesinde ekmeğin, şarabın ötesinde,
ötesinde ateşin,
geliyorsun uçarak.
Sirkenin ve ölümün ötesinde,
arasında çürümenin ve menekşelerin,
göksel sesinle ve ıslak ayakkabılarınla,
geliyorsun uçarak.
Elçilerin ve eczanelerin üstünden,
ve tekerin, ve avukatların, ve gemilerin,
ve yeni çekilmiş kırmızı dişlerin,
geliyorsun uçarak.
İri kadınların geniş elleriyle
saçlarını çözüp tarağı düşürdüğü
çökmüş çatılı kentlerin üstünden,
geliyorsun uçarak.
Şarabın sessizlikte loş, bulanık ellerle
kızılca bir ağaçtan yavaş ellerle
olgunlaşacağı mahzenleri geçerek,
geliyorsun uçarak.
Yitik havacıların arasından,
kanallar ve gölgeler boyunca,
gömülmüş zambaklar yanında,
geliyorsun uçarak.
Acı renkli şişelerin arasından,
anason ve bela çemberleri arasından,
ellerin yukarda ve ağlayarak,
geliyorsun uçarak.
Diş hekimleri ve toplantılar üstünden,
sinemaların ve tünellerin ve kulakların üstünden,
yeni bir takım elbiseyle ve sönmüş gözlerle,
geliyorsun uçarak.
Ölümünün yağmuru yağarken
tayfaların yolunu yitirdiği
duvarsız mezarının üstünden,
geliyorsun uçarak.
Boşanırken yağmur parmaklarından,
boşanırken yağmur kemiklerinden,
düşerken iliğin ve gülüşün,
geliyorsun uçarak.
Eriyip gittiğin taşlar üstünden,
aceleyle kışa doğru, zamana doğru,
yüreğin düşerken damlalarda,
geliyorsun uçarak.
Çimentoyla ve kara katip yürekleriyle,
ve hiddetli atlının kemikleriyle
çevrilmiş olan, sen değilsin oradaki,
geliyorsun uçarak.
Ey deniz gelinciği, ey benim soyum,
ey arılarla giyinmiş gitarcı,
saçındaki bütün bu gölgeyle yanlış bu:
geliyorsun uçarak.
Seni kovalayan bütün bu gölgeyle yanlış bu,
onca ölü kırlangıçlarla yanlış bu,
onca sızlanmayla kararmış toprakla:
geliyorsun uçarak.
Valparaíso'nun kara rüzgârı
dağıtıyor kömürden ve köpükten kanatlarını
geçip gittiğin göğü süpürmek için,
geliyorsun uçarak.
Vapurlar var, ve ölü denizin soğuğu,
ve kaval sesleri, ve aylar, ve bir koku
sabah yağmurundan ve kirli balıklardan:
geliyorsun uçarak.
Rom var, sen ve ben, ve benim ağlayan ruhum,
ve hiç kimse, ve hiçbir şey, çatlamış basamaklarıyla
bir merdiven yalnızca, ve bir şemsiye:
geliyorsun uçarak.
Orada uzanıyor deniz. geceleri gidiyorum ve dinliyorum
deniz altından uçarak gelişini, yapyalnız,
bende şenelmiş deniz altı karartılı:
geliyorsun uçarak.
Duyuyorum kanatlarını ve senin sakin uçuşunu,
ve ölü suların sana çarpışını
kör ve ıslak güvercinler gibi:
geliyorsun uçarak.
Geliyorsun uçarak, terk edilmiş, yalnız,
ölüler arasında tek, her zaman yalnız,
geliyorsun uçarak gölgesiz ve adsız,
şekersiz, ağızsız, gülsüz,
geliyorsun uçarak.
Pablo Neruda
7 Kasım 2026 Cumartesi
turgut uyar
Kocaman bir avlunun ortasında durdu durdu
İçindeki bomboş avluya bakarak
Gökyüzünden arada bir oraya
Ölü bir kuş ya düşüyor ya düşmüyordu.
Görseydi içinin olmadığını
Çekip onca çelenkten bir sap karanfili
Koymak ister miydi hiç
Bu ikindi vaktinin hırçın vazosuna.
Güzleri kullanırdı o kadar sevmese de
Dünyayı kullanırdı açıp da penceresini sonsuza
Su içse suya benzerdi biraz
Konuşsa
Üç beş kişi birikirdi herhangi bir köşebaşında
Yolu düşse de başka mor-sarı bir akşam kahvesine
Ne kadar eşleşirdi Van Gogh’un bakışıyla.
Sevgiler gönderirdi nedense utanırdı da bundan
Gönderir gönderir geri alırdı bir gücenikliği sonra.
Dün müydü, yüzyıllar mı geçti, bilmiyorum ki
Bir yaz sonuydu yalnız denizi sıyırıp geçtik
İki tek votka içtik varmadan Aşiyan’a
Konuşmadık hiç, nedense hiç konuşmadık
Az sonra kalkıp gitti o
Kalakaldım ben oracıkta
Kapadım gözlerimi ardından gene birlikte olduk
- Garson! bize iki tek votka daha.
Edip Cansever
6 Kasım 2026 Cuma
yağmurdan
ben serseri bir taşı tutuyordum o anda
sen tam içeri girdiğin anda yağmurdan
uzanıyordum ben öyle yatağın birinde
bir şey beklemeyerek öyle yağmurdan
dikkatle bakıyordun bana yağmurdan
öyle etkilendim ki yere düştüm aniden
gözlerini yapraklar uyuşarak kısarak bakıyordun bana
daha çok öğrenmek ister gibi yağmurdan
yüksek sarı toprakların Lord’u
kaçarken sen hep metalik yer karıştırıcı yağmurdan
Lale Müldür
5 Kasım 2026 Perşembe
BİR İNSAN ŞİDDETİNDE
“Carl Solomon!
Seninleyim Rockland’da
benden daha kaçık olduğun
Seninleyim Rockland’da
fazlasıyla tuhaf hissettiğin
Seninleyim Rockland’da
annemin gölgesine öykündüğün
Seninleyim Rockland’da
on iki sekreterini öldürmüş olduğun
Seninleyim Rockland’da
o görünmez nüktedanlığınla güldüğün
Seninleyim Rockland’da
aynı korkunç daktiloda büyük yazarlar olduğumuz
Seninleyim Rockland’da
vaziyetin ciddileştiği radyodan bildirilen
Seninleyim Rockland’da
kafatasındaki melekelerin zekâ asalaklarını artık içeri sokmadığı
Seninleyim Rockland’da
............."
Uluma
Allen Ginsberg
S.U.YA ÇOK
Mikrofon
açık ve konuşuyorum.
Buradan itibaren ve sonrasız. Bir insan şiddetinde. Orada gürültülü bir masa ve masaya inen beyazlık. Orada sessiz bir duvar, kolonya şişesi, kâğıtlar, sabunlar, ciltlenen kitap, ağırbaşlı kelime…
Bir insandan daha fazla şiddetle konuşuyorum.
Müziğin bıraktığı ağrılar ve sabır terapileri orada. Ayakkabı tamircisinde huzur ve güneşin alınlığı orada. Seyret bu sessizliği. Onca yorgun eşya sana ne söylüyor onca yorgun eşya?
- Bu arada yolunda gitmeyen bir şey var, karıncalanma burada.
Hayat bir müzik etmiyor ama ben müzik dinlemekten korkuyorum. Eşyalarım da korkuyor BU ARADA.
Müzik dinlemekten korkuyorum burada.
Ben eşyalara bakarken dinleniyorum. Aramızda sessiz bir dil işliyor. Bana nasıl bir yardım ettiklerini çok iyi hissediyorum ama anlatamıyorum. Onlara bakarken ve onların sessizliklerini taşırken kurulan muvazene beni dindiriyor az az…
Gecenin ciddiyetinde oluyor bunlar ve ben konuşuyorum.
Ve
ben konuşuyorum gecenin ciddiyetinde eşyalar ağırlaşıyor.
Ben
ve konuşuyorum parmaklarım hızlanıyor. Denizler bağırmak istesem de galiba ben
sessizce sadece konuşuyorum.
Ben konuşuyorum.
Onun kitapları bile mutludur. Kâğıtları sevinçle hışırdar.
Mikrofon cızırdıyor ben konuşurken. O konuşurken olmaz bu. O zaten çok konuşmaz. Ben zaten bunu hep anlarım.
Cızırdıyor kelime ben konuşurken mikrofon.
Uzun zamandır farkındayım hayatımı yaşayan birinin varlığından. Şiirlerimi parçalayan varlığından.
Kendime
öykü anlatır gibi öykünür gibi yaptığım varlığından.
Fotoğraflarından.
Ben konuşurken o çoktan eskitiyor varlığımdan.
Ve ben konuşuyorum suya dua suya boş suya çok.
......................
4 Kasım 2026 Çarşamba
3 Kasım 2026 Salı
dipsiz testi
Beni dinlersen Üsküdar’a gitme
İbrahim’i görme şiir yazma
Şu herkesin bildiği düzlük
Bu deli alacası çayır
Ardıç kuşu türkülü sokak
Senin için değil
Sen yoksun
Çevrende kimseler yok
Zengin de olsan
Yoksulluğun gitmez
Edip Cansever
































