1 Haziran 2016 Çarşamba

BİN DOKUZ YÜZ YETMİŞ YEDİ


sonra her şey geçer. ufuk bizi jilet gibi kesip 7 kıtaya atar. her şey batan güneş halinde mezarlığımıza kapanır, mezarlarımıza. odalar biter, ojeli tırnaklar direksiyon yorgunu akşamlara gömülür. saçlar ve dudaklar geçer. her şey hatıranın açlığıdır. 

her şey geçer. akşam haberlerinde kefenimizi severiz. yağmurlu değildi, çok derin bakarsak güzel de değildi, sıcaktı, terliyordum, bir şarkının sokaklarında avunur durur ömrümüz, biletler biter, istasyonlar biter, kırılan bir kalp sesidir uzay

geceler biter, çocuk seslerinden bir sabahla dinlenir başın, saç örgülerine daldıkça kaybedersin acını, kanın yeşil otları sular, baharlar biter

bize bir yalanı açlıklar içinde sevmeyi öğreten hayat deriz, hayat deriz ağaca dalıp dalıp, ölüm almancadır bazı gecelerde, soluklar tercümesiz biter

ımmmmmm, 

türk şiirinde bir akşam vakti, modern türk şiirinde bir akşam vakti, 

modern türk şiirinde sadece sana fısıldanan bir akşam vakti

türk şiirinin sonsuzluğuna mütevazi bir akşam vakti

çirkin

görünmeyen bir şey tarafından parçalanmıştır.








Hiç yorum yok:

Yorum Gönder