18 Aralık 2014 Perşembe

ERGİN GÜNÇE'NİN GÖMLEĞİ



ergin günçe deyince aklıma ilkokul öğretmenim geliyor. onun baklava dilimli yeşil v yaka süeteri geliyor. doğan marka, kırmızı, gıcır gıcır jantları ile çocuk gözlerimizin hayranlığıyla önümüzden geçip giden arabası geliyor 80’ lerin. 

özal'ı televizyonda görünce bir yandan sobanın ısıttığı kasaba evinde elmasını soyarken bir yandan özal’a alayla gülümseyen namuslu bir solcu adam geliyor.

ergin günçe deyince aklıma ankara sokaklarında parkalarıyla eylem yapan gençlerin siyasetini lirizme katıp şiirleştiren muhabbeti tatlı bir abi geliyor. 

serin yaz ikindisinde bozkırın bir köyünde çay demleyen kadınlar geliyor, anneler geliyor.

ergin günçe deyince aklıma cuma namazına yetişme telaşına rağmen sana anlattıkları yüzünden namazı kaçırdığın ve namazı kaçırışınla tatlı tatlı dalga geçen bir şair geliyor.


ergin günçe deyince aklıma bir ucundan tuttuğu türkiye'nin yaralarını şefkatle temizlemeye çalışan binlerce kişinin buluştuğu büyük bir kitap geliyor.

gömleği hala bembeyaz.

"arkadaşım, kardeşim, yavrum ergin!" cemal süreya



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder