28 Kasım 2011 Pazartesi

belki bir dağ


ellerin senin, yaz kasabaları, kızıldenizler
alıştırdın onları olağan işlere
eğilip bir ağacı kaldırıyorsun durmadan
karaincir, harnup, akasya ya da mersin
kuşlar buluyorsun bir bahçe için
epey mavi çiçekler suluyorsun balkonlarda
epey mavi bir sedirde uyuyorsun öğlenleri
tuhaf bir Eskimo lehçesidir çünkü sıkıntı

"y"ler alıyorsun masmavi bir sahaftan
taşbaskısı, beyaz, laleler gibi açılmış rüzgarda
( o sahaf ki sergenler yapıyor rom şişelerinden
mektup açacakları, gaz lambaları, parşömenler
şamdanlar, mataralar,adak mumları, ikonlar rüzgar gülleri)
belki diyorsun yalnızlık bir çandır
çalar istemesek de kuşluk vaktini
içinden atlar, güneşler geçen bir evde

uzun bir sokağa bakıyordur uzun bir pencereden
bir kadının güneşsiz yüzü
çarşılara iniyordur arastasız, çok bilinmedik
bir at hırsızının kemerinde sakladığı esrar kadar yalnız
Çaldıran savaşlarında yitirmiş oğullarını

saat 13leri vuruyordur şimdi İsfahan'da
kasaplar saatlerine bakıyorlardır
durup durup bakıyorlardır kadranlara, akrep ölülerine
( saldırmalara, vitrin sineklerine, masatlara, jaluzilere
buz kalıplarına, akşam gazetelerine, etiketlere, kan oluklarına)
kağıtlar kesiyordur mücellit çırakları güney hanlarında
kapıları hep doğuya bakan ve hep mühürlü
bir rüyayı bölmekten geliyorlardır o çıraklar
belki bir dağ iniyordur ovasına,
düzeltmek için yer altı sularını

Ellerin görmüş geçirmiş ne varsa bizden öte
görmüş bunları, yaşanmış yaşanmamış
kötücül bir yarasa yeryuvar ondan değildir artık
onlar ellerinsiz alıngan, tasalı, hırçın
taşralı kuyumcuların bıçaklardan keskin gözleri
saf elmas gibi yontulmuş uykular,
işte getirdim her şeyi seninle sonsuz
ovalar,dağ köyleri, hanlar, çarşılar, yeraltı suları
ilk karla çok üşümüş bir sokak adı

kitaplar buluyorsun titiz, tenha, incinmiş
(ki ellerin önsözü kitapların, gömü haritalarının, enfiye kutularının
güherçile kaplarının, pürenlerin, kozalakların, kayısı çekirdeklerinin,
saat ayarlarının)
bir taşa oturuyorsun, Efesli bir taşa
şiirler okuyorsun ikindileri,
uzatarak en taze boynunu kitaplara
bir bulut ağıyor, bir hamal yıkıyor yüzündeki yükü
çiçekdürbünleri gibi dönüyor yukarda gök.

mustafa köz

kaderimde hep güzeli aradım içimdeki sazlar başka söz başka

20 Kasım 2011 Pazar

sevmek de yorulur


bir adam bir kadın var içimde iyice anladım
bana bunu sessizce anlatıyorlardı
bir yerde onların yönlerinden
alımlı bir zarf katlanmıştı uzaktaki
bulvarların geceye vurdukları
çağırmasız kır günlerini zararsız akrepleri
uzunlamasına yaşayıp yatay bir çocukla kalkan
bir sürü alışkanlıklar taşıyan
insanlığımızı gülüşü yalnızlar çarşısında
çağrılmış gümüş seslerini aynadaki yüzlerin
başkası sevsin diye en seçkin yerine
bir şal gezdirirdi
insanlığımıza bir şey getirirdi yalnızlarla

bir sen varsın hep saçların ağzın
bir merdiven hücresinde
uzak çağrışımlarla koşardın ya bensem
seni sonsuz gelişinle
saçından tanıyor gülüşünden kaçıyor
eğilip başını içlerimden geçtiğin zaman
uzağa bir yolcuya karşı çıkar gibi
artık gecikmiş alışıldığım gidişinle
davranılmaz üstünde durulmaz
hiçbir tüfeğe gelmez bir kekliksem

yüzün soygundan geçmiş öyle bir yerde
durmuş ki bakışın boynun bozgun
üstünden bir nehir geçer gibi
ya gecedir ondan ya bulanık sudan
bir hasta gibi ağrımaktasın

gelişini aldım onu nasıl harcadım
denizden bunalıp okyanusa
selâm çakan vapurun
sevindik adımına birden parka çekildik
ve birden nasıl bayram bıyıklı
bir yaylım herkesin yaydığı bir merhabayla
eğip başını içlerimden gittiğin zaman
uzağa bir yolcuya çıkar gibi

selini üstüme çektin önce
camdan bir mektup dolabının
üstüste sayısız koridorunu yüzüme yakın
başını duvara değdirmiş bir benzetişle
josef ka benzeri bir bakışındı
ya da konuşmayı kesip aman sen
öyle bir gittin ki benimle

piknik beni sana verdi önce
gelişen güneş yalnızlıktan bir göze
eski ellerin
ve çağlarınla bir şeye uzanmış etin
ve hançerinle zamana saf durmuş
son gidişindir bu

bunların hepsi beni çağırıyorlar sevinçlerimden
biri denizdir uzun boylu gürültüsüyle
zaten hangisi kavak zürafası değil
biri bütün yan odaları bekler
kuşkulu geçer camlardan
ve bırakır yerini bir koridor bekçisine

haydi sen bütün onlara git benimle
son sigaramdın
gidişin antinikotin
birden bir şey mutlu eşit piyano çalıyor
elleri iki çeşit durgun
gerçi çıkmıyor gelenlerin karanlığa duranların
suya inen sesleri

tam şimdi denizinle
bir çakıl taşına yaklaşıyor
kuma çok yakın bütün kesitlerinle
bakıyor ve bunalıyorsun


tam şimdi ipe koşan
beni elleriyle alkışlayan
ağrıyan bir gün geliyor

cahit zarifoğlu

12. Mektup (Pol'den Virginie'ye)




Sevgili Virginie
Bizim tutulabilir her şeyin üzerinde seyreden
sevgimiz her şeye yetmeyebilir diye korkuyorum
bazan Virginie. Genellikle geceleri.
Herkes uyuduğunda. Bütün lombozlardan çivit
rengi gökyüzü ve hilal göründüğünde.
Gemiciler romantik düşlere yattığında
Güverteden Konyakçılar bile elini ayağını
çektiğinde. Kaptan köşküne kar gibi pembe 
inciler yağdığında. Yerlerde unutulan
sarı yağmurluklar söndürülen balonlar
gibi ezik ıslak bulundukları yerde kalakaldığında.
Bir adam okyanus çizgisi boyunca 
uzun bir kimlik yürüyüşüne çıktığında.
Ginger adını verdiği küçük bir kızı 
bulmak üzere kaybolmayı göze alarak
uzun bir yolculuğa çıktığında.
Aklında çevirip durduğu bir şiir:
Anabel Lee... yani hep seni hep
seni düşünüp durduğumda.
Gece mavisi vitraylarda beliren 
bir yıldız adası bize yaklaştığında.
Tarçın kokan bütün kıyıları, bütün kıyıları 
Doğu'nun sakin bir prensi gibi dolaştığımda.
Apoletimde taşıdığım bir yıldız-madalya gibi sen...

lale müldür

romeo - lale müldür




bana bir hayat çiz banliyöler jülyet'i
siklamen bir kış masalının merkezinden dağılan

kendine bir romeo çiz banliyöler jülyet'i
beyaz blucinli meşin ceketli kremaçilek yürekli
ardında kan izi bırakmayan
bir romeo çiz
Romeo
her şeyi yeni baştan çizin metropollerin asi özneleri
benim kirazlarım açtı ya siz
gururunuzu koruyun kartal çeteleri
ölçüleri ölçün
her şeyi baştan düşünün metropollerin siyah gülleri

renklerle geliyor her yere rolling stones jülyet'i
benim bir kız kardeşe ihtiyacım var
otoyollar romeo'su ya sen
geceleri uyuyup kalkmadan önce
birisiyle konuşmaya ihtiyacım var

jülyet terasta saçlarını kurutan bir kız şimdi
biraz sonra kapının önüne romeo park edecek
akşam berlin/jerusalem filmine gidecekler
ya sen, napolyon, benim ahmak sevgilim ?

bölüşülen sıcak somun şarap ve siyah gül eşliğinde
diğeri birine sevdiğini söyleyecek
ya sen, benim hiçbir şeyden anlamayan ahmak sevgilim,
başka semtlerin meleği ya sen ?

17 Kasım 2011 Perşembe

kader yolu





Etrafımız,uçsuz bucaksız çöller;
Yerler demir, gökler bakır Madonna!
Nehirler çekilmiş, kurumuş göller;
Aramızda deniz vardır Madonna!

Gelir gelmez Venedik’ten aynalar,
Uçtu gökte kara kara kargalar.
Ömrü biçti kılıç gibi levhalar;
Bize kalan sade sabır Madonna!

Sezai Karakoç

1 Kasım 2011 Salı

2011 EL YAZMALARI’INDAN

1.       GELECEĞİNİ BİLİYORUM. THERESİNE CADDESİNDE SPAZM GEÇİRMİŞ BİNALAR  VE YÜZLERİ ŞEHRİN KADERİNE TESLİM OLMUŞ İNSANLAR BOYUNCA,  VİTRİNLERİN RENK CÜMBÜŞÜNÜN HAVAYA YAYDIĞI ISLAK VE AKŞAMSI KOKUYU “SADECE BEN MİYİM DUYAN “ SORUSUNU İÇİMDE ERİTEREK VE ÖLÜM FİKRİNİ HER ADIMDA GERİDE BIRAKARAK YÜRÜMEYİ SÜRDÜRÜYORUZ.  SAVAŞIN ARKADA BIRAKTIĞI SADECE YIKILMIŞ BİNALAR VE İKİDE BİR YANIMIZDAN GEÇEN ASKERİ KONVOYLAR DEĞİL. SAVAŞ HERKESİN GÖZLERİNDE BAŞLAMIŞ VE BİTMİŞ. 
2.       HAYAL DEĞİL, SAATLER ÖNCE ODALARDA KOŞTURAN ÇOCUK VE ONUN MOR MONTU AKŞAMIN SOĞUK VARLIĞINDA USULCA SİLİNİYOR.
3.       GELMEYECEĞİNİ BİLİYORUM. BİR DAHA ASLA ŞİİR YAZAMAYACAĞINI KORKU VE TEVEKKÜLLE KABUL EDEN BİR ŞAİRİN  ALDIĞI NEFESLER DE VAR İŞİN İÇİNDE. VE TÜM KİTAPLAR SÖNER.
4.       HAYIR GELMEK VE GELMEMEK DIŞINDA BAMBAŞKA BİR VAROLMAK YANSIMASI BU…
5.       KABUL ET VE KURTUL
6.       SÜREKLİSENİİZLERKEN VE BU BAŞ EDİLMEZ SAPLANTININ KEMİKLERİ ETİMİ SIKIŞTIRIRKEN, ODALAR VE HAYALLER BİR HASTALIĞIN PENÇESİNDE İNLERKEN, OKUDUĞUM SATIRLAR MEZARLIKLAR GİBİ BÜYÜRKEN, VARLIĞIMIN BU DÜNYAYA AİT OLMAYAN KISMI HEM HUZURLU HEM DE KENDİNE TERCÜME ETMEYİ NİHAYET BAŞARDIĞI BİR AHLAK SENFONİSİNİN GAMLI EZGİLERİNİ GÜN BOYU ESRİK – SEVMEM BU KELİMEYİ- BİR HALDE DİNLERKEN, İSTANBUL’UN TÜM SOKAKLARI BAĞRIMDA UYURKEN, AYAKKABILARIN SENİ HER DEFASINDA SANA TAŞIRKEN, BEN BUNA EBEDİYYEN İNANIRKEN, ARTIK HURDAYA ÇIKMIŞ NEO ROMANTİK SALDIRGAN TARİHİMİN KENDİNİ YIKIMDAN KURTARABİLMİŞ CÜMLELERİ BENİMLE BİR ÇİFT GÖZ GİBİ SÖYLEŞİRKEN, HAYALİ BAKIŞLARIM UYKULARDAN BAŞLAYARAK ODANA SOKULURKEN,
7.       OKUMAKIN KENDİSİ – NEREDEYSE SOMUTLAŞAN OKUMAK EYLEMİNİN DAMARLARINA GİDİLDİĞİNDE – YANILGIDIR. KENDİNİ – ESERİ İKİNCİL ÖNEMDEDİR- ANLATAN YAZAR VE ONU DİNLEYEN OKUR ARASINDA DİLE GELMEYEN BİR MUTABAKAT VARDIR. BUNU HER İKİSİ DE BİLİR. YAZAR OKURDA OKUR DA YAZARDA HEP AYNI BOŞLUKLARI ARAR: KENDİN OLMAKTAN VAZGEÇ DE “ORAYA” SIĞALIM!
8.       NESNESİ MÜTEMADİYEN ÖLEN VE DİRİLEN BU TANIK BULMA ARAYIŞI RUHUMU ZAMAN ZAMAN KEMİRİRKEN, HER SAAT BİR SINAVI BAŞARIYLA ALT ETMİŞ BİRİNİN YÜZÜNÜ YÜZÜMDE DUYARKEN, TAKİP MESAFESİ SESSİZLİK VE BU TAKİBİN TEK ÖLÇÜTÜ HİÇLİKKEN, HER GÜN BAMBAŞKA MEYVER VEREN BU BEREKETLİ YALAN AĞACININ GÖLGESİNDE “GELECEKSİN “GELECEK”SİN RÜZGARLARININ UYANDIRDIĞI KIZIL YAPRAKLAR BANA BAKARKEN,
9.       VE BEN KORİDORDAN ODAYA, KOLTUKTAN SEHPAYA, SAYFADAN SATIRA, KELİMEDEN ANLAMA, ÇEŞMEDEN MASAYA,PENCEREDEN GÖĞE,SOKAKTAN ŞEHİRE, MERTERDEN ÜSKÜPE, BEYAZITTAN ÜSKÜDARA, SİGARADAN KÜLE VARLIĞIMIN KATILDIĞI HER ZERREDE BİR ÇİFT YEŞİL BAKIŞIN NEFESİN ALDIĞINI DUYUYORUM.
10.   BU OYUNU SÜRDÜRMEKTEN VAZGEÇER GİBİ OLDUĞUM ANLARDA YEPYENİ BİR YALAN BANA KENDİNİ AŞİKAR EDER: O DA SENİ İZLİYOR!
11.   SİLAHTAR AĞA CAMİİNİN AVLUSUNDA HAYALETLERLE DOLUYUM.  KAPININ HAYALETİ, DUVARIN HAYALETİ, CAMİNİN VE MİNARENİN HAYALETİ, ZEMİNİN VE AĞAÇLARIN HAYALETİ… TOPRAĞIN HAYALETİ. GÖKYÜZÜNÜN HAYALETİ. CAMİDEN ÇIKAN ÖLÜLER AYAKKABILARINI İTİNAYLA GİYİYOR. ÖLÜ YÜZLERİNDE O KORKUNÇ RAHATLIKLA BAKIYORLAR ETRAFA…ÖLÜM YÜZLERİNİ TERTEMİZ ETMİŞ ONLARIN… BİZ MANZARANIN ALT YAZISINI AKTARIYORUZ BİRBİRİMİZE. HAVA SERİN VE RÜZGAR HAYALETLER KOŞTURUYOR ÖLÜMÜMÜZÜN AVLUSUNDA ÖMÜR NİYETİNE… UZUN VE KEMİKLİ PARMAKLARIN HENÜZ BİR HASTALIĞA KAVUŞMAMIŞYÜZÜKLE MUTLU…
12.   – KÜÇÜKKEN BİSİKLETİN VAR MIYDI SENİN?
13.    – EVET… HATTA BİR KERESİNDE….        SONRA KUŞLAR YERYÜZÜNE SALDIRDILAR HATIRALAR TOPLAMAK İÇİN…
14.   KİTAP SERGİSİNDE ZARİFOĞLU’NUN YÜZLERİ… ÖLÜMÜN EN SICAK YÜZÜ OLARAK OKUYORUZ NİCEDİR. DİRİYKEN GÖRMEDİK. “HİKAYELER” “YAŞAMAK”IN KEFENE SARILI HALİ… SEN TANIDIKLARINA SARILIYORSUN VE ELLERİNİZİ BIRAKMADAN HAL HATIR CIVILTILARI ZARİFOĞLU’NUN SAKALLARINA. RESİM GÜLÜMSEDİ.  AŞK DEDİĞİN ÖNEMSİZ , HATTA ÖNEMSİZ OLDUĞUNDAN ÇOĞU KEZ GÖRÜNMEYEN AYRINTILARDA NASIL DA BÜYÜYOR!
15.   İÇTİĞİMİZ ŞARAP YAZDIĞIMIZ ŞİİRE KARIŞTIĞINDA ÖMRÜMÜZ SANKİ 1000 YILDIR MUTLU 1000 YILDIR YORGUN VE 1000 YILDIR DİP DİRİ.
16.   CENNETLE İLGİLİ SÖYLENTİLER ÇOĞALDIKÇA İÇİMİZİ KAPLAYAN  HÜZÜN ŞU YÜZDEN: BİZ ONU ÖZLEDİKÇE VAR EDECEKTİK HALBUKİ…
17.   – SİNEMA GERÇEK DEĞİLSE BİLE GERÇEĞİN ÇEPERİNDEKİ KURGUYA BAKMA NİYETİ VERİR BİZE
18.   – BUNU ANLAYABİLİRİM
19.   – BAK GENE OLDU! İŞTE HAYALİN ZIRHI GERÇEĞE YENİLMEDİ
20.   – NASIL?
21.   – ŞU ANI DÜŞÜN, HAYIR HAYIR! ŞU ANI, BUNU HİSSET! VE İÇİNDE OLDUĞUMUZ GÖRÜNTÜNÜN DIŞINA ÇIKAR BENLİĞİNİ. BAK! İYİCE BAK! ANLATTIĞIMI YAŞADIĞIMIZI GÖRECEKSİN.
22.   BİZİM BİRBİRİMİZİ ÖZLEYEREK BİRBİRİMİZE İLETTİKLERİMİZİ ÇOĞU KİMSE KONUŞARAK, DOKUNARAK YA DA SEVİŞEREK BİRBİRİNE İLETEMEMİŞTİR.
23.   ANNA KARENİNA HEYECANLANDIĞINDA BEN DE HEYECANLANIRIM.CANLANIRIM.
24.   GEÇMİŞE YAPILAN YOLCULUKLARIN TÜMÜ DİL İLEDİR, DİL ÜZERİNDENDİR, DİLE DAİRDİR.
25.   ESKİ BİR DOSTU HATIRLAR GİBİ GÜLDÜ.
26.   GÖZLERİN HALA YEŞİL.
27.   SADECE YAŞARKEN…
28.   SADECE ÖLÜRKEN HİSSEDİLEBİLECEK BAZI HİSLER VARDIR Kİ  YİNE DE ERKEN TEŞRİFLERİNE BAHANE ARANMAZ.
29.   BEN SENİN NE BİÇİM Bİ ARKADAŞINIM
30.   BİZİ BIRAKMAYACAKLAR DEĞİL Mİ?
31.   BİZ BURADA EDEBİYAT YAPMIYORUZ!
32.   Hikayeden çıktın!